Teksty

Kolekcja Osiecka

Kolekcja Osiecka, czyli jak odróżnić kolekcję sztuki od kolekcji okularów Agnieszki Osieckiej? Ryszard Ziarkiewicz Wstęp Po wpisaniu frazy „kolekcja osiecka” w wyszukiwarce Google wyskakuje pięć adresów: cztery przekierowują na stronę lokalnych gazet donoszących o ostatnim apelu artystów koszalińskich w sprawie kolekcji, piąty to nota o kolekcji na stronie culture.pl, szósty odnośnik i kolejne dotyczą Agnieszki Osieckiej i jej kolekcji okularów. Strony Muzeum w Koszalin (...)
Czytaj dalej...

„Teresa Kazimiera Murak-Rembielińska”*

Marcin Pierzchliński ► Teresa Murak dla polskiej sztuki drugiej połowy XX wieku była artystką emblematyczną. W latach 70. i 80. obok Natalii LL czy Ewy Partum ugruntowała swoją pozycję jako jedna z najoryginalniejszych kobiet tworzących sztukę swoich czasów, pionierka sztuki ziemi oraz czołowa performerka. Ostatnia wystawa jej prac w Zachęcie zbierała najciekawsze realizacje z przeszłości oraz kilka nowszych prac powstałych w ciągu ostatniej dekady. Czy wobec tego wiosną ubi (...)
Czytaj dalej...

Artystka – byt podejrzany

Magdalena Lara ► Na postrzeganie postaci artystki składają się współczesne wyobrażenia o micie twórcy i pojęcia kobiety. W wyniku tego nałożenia dochodzi do powstania tożsamości kobiety-artystki. Choć na pierwszy rzut oka wydaje się spójna, w rzeczywistości oparta jest na podwójnym zaprzeczeniu.  Konstrukcja takiej osobowości wymaga bowiem przekroczenia ramy normalności jako artysta a później wyjścia poza swoją kobiecość żądając prawa do tworzenia sensów i konteks (...)
Czytaj dalej...

silence is only a dream

Ryszard Ziarkiewicz ► Katarzyna Nawrocka, Andrzej Pater – sztuka elementarna Andrzej Pater wprost odwołuje się do najsłynniejszego reprezentanta land artu, Roberta Smithsona, który mawiał: „Nie wolno odwoływać się tylko i wyłącznie do umysłu, trzeba tez pamiętać o materii. Nie ma ucieczki od fizyczności...”. Również Katarzyna Nawrocka idzie śladem Smithsona, kiedy kolekcjonuje i włącza w swoje obiekty materiały naturalne – biologiczne i chemiczne – pokazując, ż (...)
Czytaj dalej...

DROPOUT

Marta Hryniuk ► W manifeście opublikowanym w 1968 roku w „Art International” przez Charlotte Posenenske czytamy: „It is difficult for me to come to terms with the fact that art can contribute nothing to solving urgent social problems.” Krótko po tej deklaracji Posenenske podejmuje decyzję o wycofaniu się ze świata sztuki. W 1969 roku Lee Lozano publikuje „General Strike Piece”, w którym pisze: „Gradually but determinedly avoid being present at official or public “uptown (...)
Czytaj dalej...

(Nie)pamięci Grzegorza Klamana. O tym co dzieje się z Bramami Wolności

Katarzyna Lewandowska ► Wyartykułować to, co minione, nie oznacza, że trzeba je poznać „takim, jakie naprawdę było”. Oznacza natomiast zawładnąć przypomnieniem takim, jakie rozbłyska w chwili zagrożenia.[1] Kim jest Grzegorz Klaman? Jednym z najważniejszych polskich artystów po roku 1980, któremu udało się połączyć w swoich strategiach artystycznych praxis z teorią - stworzyć arystotelesowską figurę doskonałą. Buntownik, aktywista, pedagog. Oddany sztuce wizjone (...)
Czytaj dalej...

Świt żywych trupów

Maciej Nowacki► Prawie rok temu Jerry Saltz w artykule “Why Does So Much New Abstraction Looks the Same?”[1] opublikowanym w “New York Magazine” pisał krytycznie o ruchu nazwanym przez Waltera Robinsona wiele mówiącą nazwą Zombie Formalism. Nie jest to jednak żaden programowy ruch w sztuce, tylko arbitralnie połączone przez krytyków postawy, które pozornie reprezentują podobne podejście do malarstwa. Prace te w warstwie wizualnej są do siebie faktycznie bardzo podobne, m (...)
Czytaj dalej...

Fantazmat Murzyna w polskiej sztuce współczesnej

Anna Batko ► Fantazmat Murzyna w polskiej sztuce współczesnej, czyli problemy wokół wystawy Irenki Kalickiej. Polska jako kraj (post)kolonialnyAż mama krzyczy: „Bambo, łobuzie!”A Bambo czarną nadyma buzię. Mama powiada: „Napij się mleka”, A on na drzewo mamie ucieka. Mama powiada: „Chodź do kąpieli”, A on się boi, że się wybieli. Julian Tuwim, „Bambo” Więc słuchaj! Wa-hima mają czarne mózgi, ale twój mózg powinien być biały. Henryk Sienkiewicz, „W pusty (...)
Czytaj dalej...

Lewitujące granty podkręcają sztukę*

­Rafał Żarski ► WstępGrant jest element nowego systemu finansowania różnych obszarów gospodarki i aktywności społecznej, w tym także kultury. Grantoza - słowo pochodne od grantu - to termin odnoszący się do różnego rodzaju absurdów związanych z pozyskiwaniem funduszy ze źródeł zewnętrznych.   W Polsce, sposób finansowania z wykorzystaniem grantów, pojawił się na początku lat 2000, prawdopodobnie miało to związek ze staraniami przyjęcia do struktur unijnych, w (...)
Czytaj dalej...

„O matko! Co tutaj tak ciemno?”

Marcin Ludwin ► „O matko! Co tutaj tak ciemno?” - relacja z działalności wrocławskich galerii w sezonie zima/wiosna 2015 Zima w tym roku była dla nas wyjątkowo łaskawa. Znośne temperatury i sporo słońca zachęcały do wychodzenia z domu. Nawet domatorom trudno było znaleźć odpowiednio silny argument, aby pozostać w swoich twierdzach. Gdzie ten wolny czas spędzają mieszkańcy Wrocławia? Na pewno nie w galeriach sztuki, a to właśnie im chciałbym poświęcić poniższy tek (...)
Czytaj dalej...